Jezelf op straat begeven is altijd risicovol; een ongeluk zit in een klein hoekje! Nou, hier ben ik ook achter gekomen! Ik rijd al zo’n tien jaar op een brommer rond in Bujumbura en nooit een echt ongeluk gehad. Er is weleens een pick-up over mijn voet gereden negen jaar geleden, maar dat was alles. Nou, nu weet ik ook wat het is om een ongeluk te krijgen!

De avond voor ons huwelijk voor de wet reed ik naar huis over een onverlichte weg. Het zicht was slecht, vooral door fietsers zonder licht en tegemoetkomende auto’s die standaard met mistlampen op rijden. En voor ik het wist was daar een mevrouw midden op de weg! De klap was enorm… En toen lag de mevrouw aan de kant van de weg, was niet bij bewustzijn en haar bovenbeen lag er gedraaid bij. Mijn brommer en ik waren over de straat geschoven, maar ik kon snel opstaan en had alleen schaafwondjes en een dikke elleboog. Getuigen vertelden dat de mevrouw, onder invloed van alcohol, op een verkeerd moment wilde oversteken en zich ineens bedacht bij het zien van de auto’s. Ik belde Gentil en een andere vriend en we namen de vrouw naar Artsen Zonder Grenzen waar het been gestabiliseerd werd. Daarna namen we haar mee naar een lokaal ziekenhuis, waar ze uiteindelijk een operatie kreeg (metalen pin in het bovenbeenbot). Het was een heel gedoe en Gentil besloot zelfs in het ziekenhuis te blijven, de nacht voor onze ‘civil marriage’! De volgende morgen moest ik naar de politie voor een proces-verbaal en een paar uur later waren we getrouwd! De vreugde op onze gezichten was zo puur en echt; niks en niemand nam ons dat meer af…

Twee dagen later kochten we een tweedehands auto. De auto waar we allang naar hadden uitgekeken; een auto die een aanwinst zou zijn voor de Embrace ministry aangezien dat het een flinke kofferbak ruimte heeft om spullen te vervoeren. De fair van de LEEF! gemeente in Sliedrecht heeft de helft van de auto betaald, de andere helft is door een sponsoractie (Nieuwjaarsduik!!) van de jeugd van LEEF! bij elkaar gespaard! Geweldig bedankt allemaal!! Super om resultaat te kunnen zien van jullie inspanning! Inmiddels heeft de auto al van alles vervoerd en de kids ergens mee naar toe nemen is nu ook een stuk makkelijker geworden!

We hopen dat de brommer en de auto nog lang een blessing zullen zijn voor ons. De mevrouw is na zes weken ook uit het ziekenhuis ontslagen en is met krukken naar huis gegaan. We zijn God dankbaar dat het allemaal zo is afgelopen!